Volg ons op Facebook

Onlangse Artikels

Bloem – kou harde bene

Soos ons Bloemfontein se lugruim die tweede week in Maart binnevlieg, weet ek nie wat om te verwag nie. Dit lyk groener as wat ʼn mens sou verwag met die ergste droogte in 100 jaar, maar op hierdie afstand kan die skyn bedrieg.

Bathurst - The centre of the universe

The ten-hour journey to Bathurst from Cape Town is beautiful and scenic, but long. On arrival I sit back and enjoy a well-deserved beer at the Pig and Whistle Inn, or the Pig as locals refer to it.

Riversdal. Kaas, gin, wyn en ’n paar wolhaarstories

‘n Bekende baken wat die Riversdallandskap uitsonder is die Slapende Skoonheid-berg. Slapend is dié Suid-Kaapse dorp dalk nie, maar van skoonheid is daar ‘n oorvloed. Die omgewing onderhou ‘n verbasend diverse landboubedryf waaronder wolskape, melk- en vleisbeeste,  koring, kanola, fynbosblomme, bloubessies en selfs ‘n konynboerdery.

Outeniqua, divers en dinamies

Tussen die Tuinroete en Klein Karoo lê daar ‘n berg. Die Outeniqua, wat in Khoisan beteken, “hulle wat heuning gee”.
Vandag nog maak boere aan beide kante van die berg staat op bye om hul diverse gewasse te bestuif.

Biodiversiteit - Meer as net 'n wagwoord

Sou jy die woord biodiversiteit onder ’n mikroskoop plaas, sou jy sien dit strek veel wyer as net die bewaring van ons omgewing. Dit verg ’n gebalanseerde samehorigheid tussen alle plant-, diere-, insek- en mikro-
organisme spesies op aarde. Dit verg gesonde ekosisteme wat staatmaak op water, lug en grond.

Worcester, in die wieg van die berge

Volgens oorvertelling is daar 21 bergpasse wat lei na Worcester. Ek kan dit glo, want die eerste eienskap wat die besoeker aan Worcester opval, is die hoeveelheid berge wat dié Wes-Kaapse dorp omring. Soveel is daar, dat selfs diegene wat geslagte lank al hier woon nie weet wat almal genoem word nie.

Moorreesburg Natuurgebonde

Die Sami-bevolking van Skandinawië en Rusland het  ʼn duisend woorde vir ‘takbok’.  ʼn Aanduiding van hoe belangrik dié boksoort vir die Sami-mense is.

Porterville - Meer as wat die oog sien

Op die oog af lyk Porterville soos 'n doodgewone plattelandse dorp, dele van die hoofstraat effe verwese, asof sy beste jare al 'n tyd lank verby is.

Lutzville - Oos Wes Tuis Bes

Die imposante Sishen-Saldanha-treinbrug verwelkom besoekers soos ʼn poortwag aan die Lutzville-omgewing. Die struktuur is net oor ʼn kilometer lank en die hoogste stutpilaar rys meer as 50 meter uit die bodem van die Olifantsrivier.

Gamtoosvallei - Deur albei kante van die venster

In die hart van die Gamtoosvallei net wes van Port Elizabeth sien jy die Vensterberg, in die volksmond so genoem weens die reusegat in sy piek wat oor eeue deur korrosie gevorm het.

Elgin-Grabouw - Oogappel van die Weskaap

Die oggend van my drie-dag-besoek aan die Elgin-Grabouw-area hang daar ʼn vertellende rookbank oor die Hottentots-Holland-berge soos ek oor Sir Lowryspas se nek ry.

Tzaneen - Moeder natuur woon hier

Twee woorde kom by my op as ek aan Tzaneen dink, loof en bak, en ek praat nie van koekies nie.

Durbanville stad en plaas vat hand

“Jy moet boer waar jy Tafelberg kan sien.” Hierdie mantra hoor ek by bykans elke boer met wie ek gesels tydens my besoek aan die Durbanville-landbouarea.

Hermanus - meer vlees as net vis

Vra vir die man op straat wat assosieer hy met Hermanus en die antwoord is waarskynlik walvis-kyk, maar die omgewing is baie meer vlees as net vis.

Vredenburg - Sakehart van die Weksus

Laatmiddag kom ek Vredenburg binnegery. Dis klaar weer droog. Die reënval is gemiddeld 250 mm per jaar en dit reën net in die winter. Dis die derde week in Oktober en boere maak reg vir oes.

Montagu, O Montagu!

Dit is spesiaal om laat op ’n Sondagmiddag in Montagu aan te kom. Dalk is dit die onwerklike prentjie van die swerm skreeuende Ibis-voëls wat in ’n hoë boom op die dorp nesmaak, of dalk is dit die imposante NG-kerk se klok wat elke halfuur lui om die dorp se mense by groot, oop deure in te nooi.

'n Reis na groener weivelde

Dis bibberend koud toe ons die dag die pad Bredasdorp toe vat.

Addo - Die dorp. Die olifant. Die donkie, en blou wilde feeste.

My reis na Addo kan vergelyk word met 'n langdurige rit deur 'n wildtuin waar niks ooglopend gebeur nie.

Kakamas is 'n woestynparadys

Ons ry verder met die Oranjerivier af en kronkel ons pad Kakamas toe.

Upington - 'n Dag en nag op 'n Kalahari plaas

Na ’n besige dag van foto’s neem, word ek deur die bestuurder van ALS-boerdery, Johan Janse van Vuuren, genooi om oor te bly op die ouwêreldse Kalahari-plaas net noord van Upington.

Upington - Ver in die ou Kalahari

Die vlug Upington toe is kort en asemrowend. Dit verstom my steeds dat ons as mense kan vlieg, en ’n blik na die aarde onder ons wat verbysnel laat my wonder oor perspektief.

Clanwilliam - Die heuwels fantasties

Die pad na Clanwilliam is lank en amper soos ʼn koppie rooibostee, hy moet lekker trek en vat tyd om te geniet.

Robertson - Vallei van volop

Ons ry stadig om brandewynsdraai vir Robertson binne waar mense en wynvate van donkiekarre-se-dae al daar onder die bloekombome vergader het.

St Helena Baai - Baai van hoop en heimwee

Die reis op Weskus toe vanuit Kaapstad vat so tussen twee en twee en ‘n half ure, afhangende van hoeveel keer jy verdwaal tussen die N7, R27 en R304.  In my geval het ons al die robotte op die R27 probeer misry en toe ons weer kyk sit ons in Atlantis.  Wel, ek dink Atlantis is een van daai plekke waarheen mens nooit oppad is nie, mens ry dit raak terwyl jy na ander paaie soek.  Maar ons moet praat oor die Weskus…

Ceres die Eden van Afrika

In Romeinse mitologie word die godin Ceres bestempel as die godin van landbou, gewasse en oestyd.